I Like birds

Vorig week sprak ik nog eens af met een aantal vriendinnen om samen te naaien.

Maar zoals je kan verwachten klinkt naaien met vrienden meer als volgt :

veel hapjes

glaasje cava

neuzen in de patronen

neuzen in de stofjes

bewonderen van de laatst gemaakte stuks

ahja ook nog even patroontekenen en heel misschien ook iets naaien :-) 

Niemand van ons slaagde er in om iets volledig af te werken, ook ik niet. Gelukkig leerde ik wel nog iets bij. Ik gebruikte voor de eerste keer in mijn leven Framilon. Zij legt goed uit hoe dit werkt.

Voorheen deed ik het altijd om mijn oude manier met twee draden. Altijd een gesukkel! Soms brak de draad af, meestal was het niet gelijkmatig verdeeld. Vanaf nu is dat verleden tijd. Ik zweer bij framilon. Het blijft een gepruts, maar het eindresultaat is veel mooier en gelijkmatiger.

Mijn resultaat na een avondje kletsen ( euh ik bedoel naaien) werd dit: Een Moneta-jurk  Ik had de avond nadien wel nog wat werk om dit af te werken. 

Ik mocht het patroontje gebruiken van mijn vriendin, maar ik denk dat ik nog varianten ga maken, want de jurk zit mij als gegoten.

Deze avond heb ik opnieuw afgesproken met een andere vriendengroep, ik leg mijn lat niet te hoog. Want veel zal er alweer niet genaaid worden...

**patroon : Moneta**

**Stof: Birds Tricot Marine - Megan Blue Fabrics**

Het is hier alweer veel te stil geweest. Een aantal maanden geleden heb ik beslist mijn blog opnieuw
leven in te blazen. Ik was gemotiveerd had veel plannen, maar van die plannen kwam er niet teveel
in huis. Niet dat er niet veel werd genaaid, maar online plaatsen dat stond onderaan op mijn to-do-
lijst.

Men zegt soms : het is stilte voor de storm? En een storm daar zit ik wel midden in.  Ik besliste om toch zelfstandige in bijberoep te worden. Ik dacht dat het niet veel ging inhouden, want de dingen die ik wou gaan doen, deed ik toch al. Ik gaf al lessen ( via Femma). Ik naaide al heel veel, … Maar ik, zou ik niet zijn als ik mij daar niet voor 100 % zou in smijten. Ik wou het goed aanpakken, ik had goeie ideeën en die ideeën worden met de dag grootser. Was het niet dat de man des huize mij hierin extra stimuleerde, dan zou alles misschien  ‘rustig’ blijven, maar zou ik blijven tobben op wilde plannen. Gelukkig is hij daar om te zeggen ‘ probeer het gewoon’.  Waar ik vaak bij wilde plannen blijf hangen, geeft hij mij het nodige duwtje om die plannen heel erg concreet te maken.
Ik zocht naar een oplossing om zelf mijn naaiworkshops te geven. Ik heb niet echt de ruimte om dit
thuis te doen. Ik droom ervan om ooit een eigen plaatsje te hebben, maar voorlopig vond ik een geschikte locatie. De eerste workshops liggen vast, de eerste inschrijvingen zijn genoteerd. Maar er zijn nog wel enkel  plaatsen vrij.

Nadat ik mijn eerste bestellingen had afgewerkt, merkte ik dat de frustratie opliep. Ik was net zo goed bezig en mijn naaigaren was net op, ik kon pas 2 dagen later in de winkel geraken, ik had net niet genoeg paspel om mijn volgend dekentje af te werken, … Al lachende zei ik ‘ ik zou beter zelf een winkel beginnen’. Ik heb het altijd al leuk gevonden om veel voorraad te hebben, maar wat ik nodig had, had ik toevallig toch nooit in huis. Ik begon rond te kijken en zo kon ik een aantal zaken in grotere hoeveelheden kopen, maar ik ging dit nooit allemaal zelf kunnen opgebruiken?

Alweer was de man des huize daar om me te helpen: ‘Je kan het gewoon meenemen naar jouw lessen? Er zullen toch nog naaister zijn met hetzelfde probleem. En ondertussen zal ik een mini-webshop voor jou bouwen’ Dus ja hij komt eraan, eentje waar je enkel fournituren kan aankopen, eentje waarin enkel de dingen komen die ik ook zelf gebruik, eentje met liefde voor de materialen;  Wat was ik blij toen ik mijn eerste doos met al die vrolijke kleurtjes opende.

Dus de laatste weken zijn er heel wat dingen voorbij gekomen heel wat zaken die  ik heb moeten beslissen, een klein storm, maar wel een heel erg leuke en spannende. Niet eentje die slecht afloopt, maar eentje die nieuwe mogelijkheden opent voor mij.

Nog eentje

Voor een klein spook, mijn kleinste neefje.

Tussendoortje

Tegenwoordig geef ik veel naailessen, wat ik heel erg leuk vind. Ik geniet ervan om mensen zelf dingen te zien maken. Om hen te helpen bij het te verwezenlijken van een project. Het geeft mij goesting om zelf te naaien, soms zelf zoveel dat ik het jammer vind zelf niet te kunnen naaien op dat moment.

En soms, dan moet ik het goed maken . Goedmaken door zelf heel snel resultaat te hebben. Deze week was dit ook het geval. 

Ik heb hier gelukkig twee modellen in huis die maar al te graag iets zelfgemaakts dragen. En aangezien zoonlief de zoveelste groeischeut heeft, kan die wel wat extra kleren gebruiken. 

Ik trok naar Artevelde stoffen, want ik heb uiteraard geen stoffen in huis, uhum ! En koos daar een leuke tricot. De mouwen wou ik in een effen kleur. Ik kreeg de tip van de verkoper om dit ook in de boordstof te maken, aangezien er geen tricot en boordstof was die dezelfde kleur hadden. 

Ik twijfelde, maar besloot het er toch op te wagen. 

Ik koos een heel dankbaar patroontje van zonen 09. Eentje waarvan snel resultaat een zekerheid was. Ik gebruikte de small versie van het Billie patroon. 

De raglan mouwen in boordstof werd gelukkig een succes. Zoonlief was tevreden met de T-shirt en die werd dan ook onmiddellijk in gebruik genomen. Strijken was geen optie meer. 

Mama mag ik ook een vogel nadoen voor de foto? 

Ik wil ook mee op de foto ! 

MISSION ACCOMPLISHED  :-) 

** patroon : billie**

**stof: Artvelde Stoffen**

Happy 2016 !

Goede voornemens aan het begin van een jaar, daar doe ik niet meer aan mee. Meestal lukt het mij amper om dit  2 weken vol te houden, vervolgens maak ik mij er druk in en tot slot negeer ik ze. Tot ik ontdek dat het weeral december is en ik nog niets heb volbracht van mijn goede voornemens, waardoor ik mij opnieuw opjaag om het jaar tenslotte half content af te sluiten. 

Dus ik heb geen voornemens, tenzij misschien minder ziek worden in 2016. Wat eigenlijk zoveel wil zeggen als beter luisteren naar mijn eigen lichaam. Vooral mezelf verplichten wat meer af te grenzen. Jullie kennen dat wel hé ? ! 

Wat dat ziek zijn betreft ... daar ben ik alvast niet zo goed mee gestart in 2016. Ik sloot  2015 in ziekte af en startte het jaar op dezelfde manier; Laat ons zeggen dat dag 7, de eerste dag is van 2016 waarop ik mij een beetje beter voel. Laat ons hopen dat dit geen voorbode is voor de rest van het jaar, maar dat ik ondertussen alles in één keer gehad heb. 

Veel zin om dingen te maken is er momenteel dus niet. Gelukkig mocht ik 2015 afsluiten met nog enkele leuke projectjes: 

Geboortesetje voor Maxim

T-shirtje voor diezelfde Maxim

De laatste vond ik de leukste! Een kleuterboekentas voor Wout. Al moet kleine Wout absoluut nog niet naar school, want het manneke is nog geen jaar oud. Maar naar de opvang moet hij ook van alles meesleuren, niet?  

Wout zijn geboortekaartje zag  eruit zoals het voorzakje van de boekentas Eenvoudig, blauw, met de naam in een mooi lettertype.++++++++++ Zijn doopsuikers waren walvis-snoepjes, ik wist direct welke stof ik moest gebruiken ! 

** patroon boekentas : zelf getekend**

** stof : de stoffenkamer**

**patroon T-shirt: De droomfabriek**
**stof : De Stoffenstraat**

's Morgens nog een lap stof, 's avonds mijn kerstkleed

De stof heb ik al meer dan een maand. Ik kocht ze in mijn favoriete stoffenwinkel. Het model had ik direct in mijn hoofd, het zou de Lora-jurk van LMV worden. 

Patronen tekenen doe ik helemaal niet graag en mede daardoor werd dit project op lange baan geschoven. Tot de ochtend van kerstavond. Ik had geen B-plan, dus ik moest er snel aan beginnen. De gouden stof leende zich perfect tot een feestjurk en ik betwijfel of ik ze "zomaar" zou dragen. Dus het was nu of nooit!

Patronen overnemen van LMV is geen lachertje. Soms vind ik ze heel erg onduidelijk, maar deze viel gelukkig nog goed mee. De uitleg van LMV is dan gelukkig wel altijd heel erg duidelijk. Veel lezen hoe je niet te doen, de foto's vertellen meestal wel genoeg. 

Het patroon valt perfect en het is een zalige jurk om te dragen. 

** stof : de stoffenkamer**

**patroon : Lora - La Maison Victor**

Rosie

Afgelopen week werd ik voor de zesde maal tante. Ik kan je garanderen dat het een gezellige boel is tijdens onze familiefeesten. Deze kleine meid is toch wel een "specialke", want het is er eentje dat ook mijn mooie familienaam mag dragen.** TROTS**

Hoewel ik al maanden wist dat deze kleine ukkepuk als meisje ging geboren worden, wachtte ik toch af tot de grote dag om in actie te schieten. 

Ik trok naar mijn favoriete winkel en had maar één doel. Het stofje 'Nuts for Dinner' sprong al vaker in mijn ooghoek, maar ik had nooit echt een plan hiermee. Deze keer dus wel! 

Eens thuis bleek omwille van de grote print, mijn plan toch niet te lukken. Er werd gemeten en gepuzzeld  (en bijna opgegeven!). Tot wanneer ik plots besefte dat ik een uiterst geschikt stofje had liggen om te combineren.  Ik gebruikte het patroon van de droomfabriek voor deze slaapzak, mits enkele kleine aanpassingen voldeed hij perfect aan mijn verwachtingen. Zo stak ik de rits in de zij-naad en niet vooraan, want anders wordt die mooie tekening doorbroken. En ook de biais bovenaan werd achterwege gelaten.

Naast de mooie stof van Michael Miller, vond ik ook de mooie vosjes stof. Voor kersverse baby's maak ik graag een persoonlijke vlaggenlijn, die kan het ganse leven meegaan. Bij elk feestje, elke gelegenheid kan deze boven gehaald worden, of gewoon in de kamer worden opgehangen. 

Voor de eerste keer probeerde ik ook een nachtlampje te bekleden, met een gepersonaliseerde lampenkap. Dochterlief heeft zelf nog een lampje dat ik ooit kocht bij Cozette. Ik maakte hierbij toe de gordijnen in hetzelfde stofje. Nog steeds ben ik tevreden over die leuke toets in haar kamer.

Alles werd in een persoonlijk roze (hoe kan het ook anders)  doos verpakt, waar haar mama en papa al haar tekeningen en aandenkentjes in kunnen verzamelen.

 

**patroon slaapzak : De droomfabriek**

**Stof : De Stoffenkamer**

6 december

Heel enthousiast  werden de schoentjes gisterenavond gezet. Het speelgoed werd nog nooit zo snel opgeruimd, zelf de kleinste prullen werden zorgvuldig verwijderd.  De 5-jarige vond het zelfs nodig om even te stofzuigen!  Geen enkel risico mocht er genomen worden, want stel je voor dat Sinterklaas zou struikelen. De deur werd verschillende keren gecontroleerd, want wij hebben geen schouw!  Echt goed geslapen kunnen ze niet hebben...

Ondertussen zijn de cadeautjes goedgekeurd en uitgetest, de eerste chocolade naar binnengewerkt, de ergst spanning gezakt en werd er voor de laatste keer naar 'Dag Sinterklaas'  gekeken.

Ook hier werd er de laatste dagen een schoentje gezet, voor een lunche-tasje.  Een projectje dat duidelijk niet alleen op mijn eeuwige to-do-lijst blijft staan. Ik liet Random.org mij een handje helpen en dit was het resultaat. 

Lotte Pothé, kan jij eens een mailtje sturen naar annelies@peeps.be ?  Dan kunnen we eens uitzoeken hoe dat tasje het snelste tot bij jou kan geraken ? 

Bedankt aan al de anderen voor de leuke reacties. 

Too much pink !

Een tijdje geleden heb ik besloten om me erbij neer te leggen. Ik heb een dochter en die houdt van ROZE. Hoewel ik altijd gezegd hebt : ' Daar ga ik niet in mee' , moet ik stilletjes aan toch plooien. En iedereen die ooit zei  'Er is geen ontkomen aan, iedereen moet erdoor', moet ik nu helaas gelijk geven.
Dus welkom pink-world ! 

Ik zag eerder al verschillende LIV-rokjes verschijnen. Het bracht me op een idee, want naast roze is dochterlief ook fan van zakjes!  Ideale combinatie dus.
Rokjes vind ik niet zo handig. Meestal is het bijpassende T-shirt nog net in de was of heb ik gewoon niets om erbij te combineren. Kleedjes zijn handiger, Je hoeft slecht 1 iets uit de kast te halen en je bent helemaal gekleed.  Zalig toch ?

Ik gebruikte het Liv rokje  als inspiratiebron en plakte er een T-shirt met enveloppe hals boven. Nog zoiets handig, want kleertjes over het hoofd trekken is toch ook niet haar favoriete bezigheid.
Ik maakte direct nog ééntje in een kleiner maatje, voor kleine Aune. Die zal er ongetwijfeld ook in stralen. Ik denk zelf dat ik dat net iets mooier vind! Misschien is het omdat het minder roze is, of gewoon omdat het er schattiger uitziet. 

Toen ze het kleedje deze ochtend zag hangen, was ze direct enthousiast. Ze wou het direct aandoen en passen. Het kleedje ging niet meer uit. 

Zie haar stralen, mijn roze meid. 

** konijnenstof + roze tricot=  Stoffenkamer**

**uiltjesstof : restjezak**

** patroon: LIV-rokje omgetoverd tot LIV-Jurkje**

Time for a give away : lunchzakje

Het staat al zeker twee jaar op mijn verlanglijstje : een lunchzakje. Elke dag neem ik mijn lunch mee naar het werk, maar elke dag moet ik op zoek naar een geschikt zakje. En de ene dag is dat al gemakkelijker dan de andere. Ik had me voorgenomen eentje te maken voor als ik terug aan het werk moest. Ondertussen is de dochter, waarvoor ik in zwangerschapsverlof was, al 2,5! Hoogtijd dus om eraan te beginnen!

Vandaag kwam ik op het 'containerpark-punt'  ( een uitdrukking van mijn vriend).  Het moment dat het ergeren aan het feit dat het nog steeds niet in orde is, groter is dan het gewoon uitvoeren. Bij mij gaat het echter om eindeloze to-do-projecten, bij hem weet je het wel zeker? Ik was zo blij met het resultaat, dat ik er onmiddellijk twee maakte. Eentje voor jullie, want ik ben ondertussen terug een maandje aan het bloggen ! En binnenkort is het Sinterklaas, dan wil iedereen toch iets krijgen ? 

De binnenkant is van het zakje is gevoerd met het restje verduisteringstof, een soort plastic, waardoor je het makkelijk kan afvegen. Je weet nooit dat er ongelukjes gebeuren. 

Bij het eerste zakje gebruikte ik geen volumevlies, ik dacht dat het niet nodig was, maar het valt toch nogal slap. Bij het tweede gebruikte ik het wel. Je kan op de foto duidelijk het verschil zien. Het laatste is voor jullie !

Op de dag dat de Sint komt zal ik het zakje verloten. Je kan je virtueel schoentje zetten tot 5 december . Hoe je dit doet ? 

1. door mijn blog of mijn facebook-pagina te volgen
2. door een berichtje achter te laten op deze blogpost.

Veel succes !

Nieuw speelgoed

Ik kocht dit weekend een nieuwe naaimachine! Hoera Hoera ! 

Waarom ? Wel dat weet ik nog niet zo goed. Ik had er alvast niet echt eentje nodig. Ongeveer 10 jaar geleden investeerde ik in een machine die de rest van mijn leven zou meegaan (Met mijn allereerste loon nb.) Ik kocht een Bernina 1008; een topmachine, volledig mechanisch. Toen heb ik lang getwijfeld, maar vertrouwde de computergestuurde dingen voor geen kanten. Aan mijn machine is nog steeds niets aan, en ben er nu al van overtuigd dat ik ze ooit aan mijn kleinkinderen ga kunnen schenken. Zoals ik ook ooit eentje kreeg van mijn grootmoeder. 

Maar ik wou dus een nieuwe machine, gewoon omdat ik er zin in had!  Of omdat Meneer van De Vijver zoveel overtuigingskracht had?  Ook wel omdat mijn partner zei dat ik het verdiende #metmijngatindebotergevallen. Of omdat het net 20% korting was en ik dit niet kon laten liggen. 

(nog tot eind november trouwens !)

Maar ik had dus zin in iets nieuws! In iets met meer snufjes, met veel siersteken, met letters, met automatische knoopsgaten, kortom met extraatjes erop. Extraatjes die ik mogelijks niet veel ga gebruiken, maar ook extraatjes die het naaien nog aangenamer zullen maken. 

Het werd een Bernette Rome 8. Eentje omdat ik er zin in heb, hoefde niet zoveel te kosten, maar ik zweer bij Bernina. Wat helaas wel prijzige toestellen zijn. Andere merken werden dus zelf niet echt bekeken. Bernina lanceert onder het merk Bernina 4 nieuwe machines. Een iets toegankelijker ( lees: betaalbare) versie van de Bernina's. Uiteraard zal er wel wat verschil zitten op de kwaliteit, maar het lijkt mij een degelijk toestel.

Eens thuis ging ik direct aan de slag. Met de opties, waarvoor ik de machine heb gekozen. De extraatjes die het leuk maken.  De letters en de figuurtjes werden veelvuldig uitgetest. Met 2 kleuters op mijn schoot ontdekte ik de verschillende mogelijkheden. Twee kleuters die om de beurten hun naam mochten naaien en figuurtjes kiezen. Twee kleuters die zelf de machine 'bediende' door op de juiste knopjes te duwen. Die dachten dat ze zelf konden naaien, omdat je de machine ook automatisch kan laten naaien. Hier thuis waren er 3 mensen gelukkig!

 

Niet alleen de machine was een groot succes, maar uiteraard ook de doos. Uren speelplezier. Zoonlief had het beste plan zelf een zetel te bouwen ( hoe komt hij erop?!) En kleine zus mocht hem hierbij assisteren. Helaas laat de laatste zich niet zo goed leiden, wat wel voor wat frustratie zorgde. Maar over het algemeen verliep de samenwerking wel goed. 

10 reden waarom ik een Bernette Rome 8 aankocht:

1. Het heeft een automatische draadinrijger, minder gevloek!
2. Ze is stiller dan mijn andere machine, wat leuk is voor de medebewoners van het huis. Zo hoeft de TV niet op een rusthuisniveau te staan
3. Je kan de snelheid bepalen. Heel gemakkelijk om fijne dingen te naaien en om de kindjes eens te laten proberen
4. Ze kan automatisch naaien, met de start en stop-toets.
5. Ze maakt automatisch knoopsgaten, gewoon je knoopje inleggen en klaar. 9 soorten trouwens!
6. Je kan het volledige alfabet naaien, grote en kleine letters
7. 20 decoratieve steken. 
8. ze weegt ongeveer de helft van mijn andere machine
9. Ik kreeg er ook een boventransportvoet bij
10. Ik heb nog meer zin om te naaien

Bloggers for life

Bloggers for life ! 

Een prachtig initiatief van Liezewiezewoes . Ik was helaas te laat om deel uit te maken van de 50 bloggers die dit prachtige initiatief op poten zetten. 

Ik hou van goede doelen en van vrijwilligers! Het brengt mensen samen en wat men soms tot stand brengt, is ongelooflijk om waar te nemen. 

Bloggers for life koos er 2 prachtige initiatieven uit. Twee vzw's die me recht in het hart raken. 

Als het om kindjes gaat, breekt mijn moederhart.

De tranen sprongen in mijn ogen toen in de website van het Berenfonds bekeek. Ik had er nog nooit vann gehoord.  Dit wil zeggen dat ik veel geluk heb dit nooit te meegemaakt te hebben. De andere VZW,  Moeders voor moeders,heeft ook mooie doelen. Zij helpen moeders  en gezinnen die het niet breed hebben. 

Ik wou ook iets doen voor deze goede doelen en maakte enkele wikkeldoekjes voor het Berenfonds. Wil je ook helpen, da kan je hier de instructies vinden. 

Het was wel even schrikken toen ik die kleine dekentjes in mijn handen had. Vreselijk hoe sommige ouders zo'n kleine prutsjes moeten afgeven. Hopelijk kan ik via deze weg toch een beetje steun bieden. 

Kan je zelf niet naaien, breien of haken?  Dan kan je ook bieden op handgemaakt van andere bloggers. 

Hou alvast de volgende golf in de gaten !

Bloggers for life: how to? 

Nu is het voor echt

Vorige week werd aanschouwd als een proefweek. Ik slaagde erin om dagelijks op tijd aan de schoolpôort te staan. Langer dan 1 week kan ik dit echter niet volhouden, daarom maakte ik nog snel een zakje voor de opvang. Vanaf morgen is het voor echt, na schooltijd volgt er nog opvang, waarbij een koekje en drankje moet meegenomen worden.

Zoonlief heeft ook zo'n zakje. Wanneer hij dan 's morgens zijn boekentas leegmaakt, weet hij of hij al dan niet in de opvang moet. Voorspelbaarheid is heel belangrijk. Het gewoon zeggen 's morgens blijft meestal niet hangen.

Deze keer een ' roze' versie, want dat blijkt het lievelingskleur van de kleine meid te zijn (ook wel het enige kleur dat ze ALTIJD juist heeft, niemand komt eronderuit met een dochter!) Voor mama toch niet té roze als het een beetje kan ;-) Een mooi compromis denk ik dan!

Ik was vergeten hoe mooi ik dit stofje vond. Misschien in deze kleur nog het allermooist. Maar het zijn helaas hier de laatste restjes. Er wordt dan ook heel zuinig mee omgesprongen ! 

Eigen regels aan je laars lappen

Lang geleden maakte ik met mezelf de afspraak nooit of te nooit nog gordijnen te maken. Het is ongeveer 7 jaar geleden denk ik. Toen kocht ik voor mijn schoonbroer en -zus een rol stof en beloofde hen gordijnen te maken. Er bleek voldoende stof op te zitten voor het hele huis. Ongeveer 35 meter heb ik toen verwerkt. Nadien beloofde ik mezelf plechtig dit nooit meer te doen!
Tot die keer dat ik niet de geschikte gordijnen vond voor onze slaapkamer of voor onze living, ... ,  of tot die keer dat ik een lampje kocht bij Cozette en de dag erna 'toevallig' dezelfde stof tegenkwam, of toen ik aan mijn mama beloofde het huisje aan zee te voorzien van nieuwe gordijnen,... Reden genoeg dus.

Maar elke keer ( en echt ELKE keer) zei ik: ' NOOIT meer'. Waarom niet? Awel, ik zal u eens snel 5 redenen geven :

1. Hoeveel werk je er ook insteekt; het blijft één grote lap stof!
2. Hoe hard je ook je best doet, het is bijna onmogelijk om het 100% recht te krijgen.
3. Als je dat ding moet strijken ( en dat moet je wel vaak), dan heb je handen te kort. Het gewicht trekt het helemaal naar beneden.
4. Je hebt veel plaats nodig en dus ook een propere vloer.
5. Je moet altijd aan de slag met veel te dikke pakken stof. Alweer handen te kort ! 

Na deze klaagzang, kan ik u alvast zeggen dat ik het toch opnieuw deed. Regels zijn er om aan je laars te lappen en zeker als het over je eigen opgelegde regels gaat.  De zoveelste uitzondering! En nog beter, ik zal jullie uitleggen hoe ik het heb aangepakt, voor het geval je het ooit zelf overweegt. 

Waarom ik deze keer weer plooide ?  Wel ...

1. Weken, maanden, jaren zelf zocht ik naar geschikte gordijnen. Helaas heeft het raam niet de standaard maten. 
2. Je kan er alle kanten mee uit, geen saai gedoe aan de vensters. Het geeft net dat ietsje meer, net dat tikkeltje meer persoonlijkheid 
3. Je weet tenminste wat  te doen op een zaterdagmiddag. (uhum)
4. Je gebruikt ze dagelijks =  dagelijks genot. 
5. Voor de lach van je kind als hij zijn 'nieuwe kamer' ontdekt.  

Hoe  begin je nu aan gevoerde gordijnen?  

Stap 1  :

Zorg dat je kinderen uit de buurt zijn, anders heb je hulp voordat je het weet. Nog voor ik de stof had geknipt, werd ze al in beslag genomen als poppenspeeldeken. 

Stap 2 :

Knip je stof op de juiste afmetingen. Hoe je de berekening moet maken kan je hier vinden. Om je gordijnen goed te laten sluiten moet je ongeveer het dubbele van de afmeting  van je venster nemen. Zo zit er een mooie golf in. 

De voeringstof is een stuk smaller en korter dan de buitenstof. Concreet de breedte is 4 cm smaller, dan krijg je een mooier afgewerkt resultaat. De lengte is de totale lengte van het gordijn, zonder naadwaarde of zoom erbij. Op die manier is je gordijn alweer mooier afgewerkt.  Je voering wordt bij het afwerken dus korter dan het gordijn. De buitenstof is 16 cm langer ( 10cm zoom en 6 cm voor de afwerking aan de bovenkant.), hierdoor loop niet het risico dat de voering komt piepen. 

Stap 3 :

Begin averechts. Het lijkt onlogische, maar begin met wat je normaal als laatste doet. Naai de zoom van de voering om. Naai deze 4 cm om, zo wordt dit dus 4 cm dan het afgewerkte gordijn. 

Stap 4:

Naai de zijnaden van het gordijn en voering op elkaar, je doet dit aan beide zijden.  Rechts op rechts. Je maakt als het waren één grote lus. 

Aan de bovenkant van het gordijn laat je 6 cm over. Aan de onderkant heb je dan 10 cm over voor de zoom. 

Het is normaal dat de buitenstof groter is dan de binnen stof. Wanneer je beide zijnaden hebt gestikt, draai je het geheel om. Zo krijg je de goede kanten naar buiten. 

Doordat je buitenste stof groter is dan de voering, krijg je een mooi afgewerkte  binnenkant. Geen risico op een voering die af en toe komt piepen.

Stap 5:

Speld en naai de gordijnband op de goede kant van het gordijn. Dit doe je op 3 cm van de bovenkant. Je stikt gewoon rondom de band. Let op dat je aan de uiteinden het hoekje omplooit, zoals op de foto hieronder.  Dit verhindert het uitrafelen van de band. 

Wanneer dit is gebeurd, vouw je de bovenkant dubbel om ( 3cm en nog eens 3 cm). Dan krijg je dit. De voering komt net tot aan de bovenkant. Stik de stuk vast langs de goede kant van het gordijn. Hierdoor leg je de voering bovenaan ook vast.

Stap 6

De zoom. Werk deze af met een blindzoom. Dat is het mooiste. Zo zie je geen stiksel op de mooie kant van je stof. 

Het is belangrijk om een brede zoom te maken. Ik maakte hem 5 cm breed en vouwde hem alweer dubbel om. Zo krijgt hij een beetje gewicht en ' trekt' hij het gordijn mooi naar beneden. Lang leve de zwaarte kracht. 

Zoals je ziet is de voering een stukje korter als het gordijn. Dit hoort zo. Voering en gordijn zijn onderaan los van elkaar. Dan valt het mooier.

Stap 7 :

En dan rest er jou enkel nog strijken en daarna het gordijn op te hangen. Haakjes erin en klaar.  Het leukste werkje van de dag. Zoals je ziet moet ik nog zo'n exemplaar maken. Hiervoor zal ik weer wat moed moeten verzamelen... en daarna doe ik het NOOIT meer ( of toch niet het eerste jaar). Laat ons hopen dat hij het minstens de komende 10 jaar geniet van kan hebben. 

** Ruimtestof : Veritas**

**voering : verduisteringstof Ikea**

** gordijnband : uit grootmoeders kast**

Die langverwachte dag

Vandaag 9/11, voor ons een beetje zoals 1 september.  De kleinste meid in huis mocht vandaag ook haar eerste dag op school doorbrengen. Een dag waar hier heel erg naar uitgekeken werd. 

Grote broer zorgde voor een aftelkalender, vooral voor zichzelf denk ik. Maar ook ik keek uit naar deze dag, de dag dat ze de grote stap mag zetten, de dag waarop we 's morgens maar op één plaats meer moeten zijn. De dag dat alles dus wat eenvoudiger wordt. 

Vol goede moed trok ze deze ochtend naar haar klas, met een boekentas waar ze super trots op is, een fluo-hesje dat speciaal werd gepimt voor de 'Nijntje-klas'.

Als een grote meid startte ze haar dag, boekentas leegmaken, jas aan haar kapstok,... Tot het moment kwam dat ze door had dat wij zouden vertrekken. Dikke tranen rolde er over haar schattige wangetjes, ook ik moest me even sterk houden. Gelukkig viel deze eerste dag toch nog mee en kijkt ze uit naar morgen. 

Deze grote stap bracht echter ook een afscheid met zich mee. Iets waar ik nooit echt had bij stilgestaan. Afscheid nemen van vriendjes uit de crèche, van 2 top begeleidsters daar. Pas afgelopen vrijdag had ik het door! Zolang had ik uitgekeken naar deze dag, maar als het dan zo ver is, ja dan moest ik toch even slikken. De laatste keer de deur toe trekken, wetende dat je daar nooit meer gaat komen. Beseffen dat je dochter groot wordt en het nu wel heel erg snel zal gaan, dat ze haar beste vriendinnetje niet meer zal zien, omdat ze naar een andere school gaat.

Ik zei het al, ze had het geluk om 2 schatten van begeleidsters te hebben die de afgelopen maanden/jaren heel goed voor haar zorgden. Die werden dan ook met heel veel plezier in de bloemetjes gezet . 

Eentje vroeg enkele weken geleden of ik er nog in slaagde om veel te maken. Toen besloot ik  hen eens te verwennen met iets zelfgemaakt. Ik liet dochterlief 2 stofjes kiezen, wat blijkbaar niet erg moeilijk was, ze was heel erg overtuigd in haar keuze. Ik koos nog eens voor de draagtas van Elisanna. Nog steeds één van mijn favoriete patroontjes. De tassen zien er steeds fantastisch uit en ze zijn snel klaar, wat hier wel nodig was. Uitstellen tot het laatste moment, zo ben ik wel. Ook nu dacht ik: die wil ik voor mezelf. 

Eline & Anouchka: super bedankt voor de goede zorgen. Ena zal jullie erg missen! ( ik stiekem ook)

** patroon : elisanna**

Heerlijke retrojurk voor mezelf

Wat is er leuker dan een avondje naaien met vriendinnen met een goed glaasje wijn erbij?! Wel gisteren was zo'n avond. 

Ik ging iets voor mezelf maken, dat stond vast! Maar wat?  Ik had 2 stukken tricot liggen, waaruit ik niet kon kiezen. En dan ook nog eens meerdere modellen. Ging ik nog eens voor de Burda 7828, of de heerlijke retrojurk van Ienemiene? Maar ook de Moneta dress leek een goede optie. Of zou ik me toch wagen aan zelf een modelletje tekenen? Dat laatste was geen optie, want ik wou snel resultaat. 

Ik koos ervoor om nog eens voor de retrojurk te gaan, want die is precies op mijn lijf gemaakt. 

De jurk was net niet klaar op één avond, maar dat lag misschien aan het getetter. Want ja dat is op zo'n avond minstens even belangrijk! Ik maakte  bovenaan de hals een extra lusje om de kraag vast te leggen. De mouwen maakte ik een stuk korter, 3/4 is meer mijn ding. 

Misschien naai ik onderaan nog een extra zigzagbandje en knoopjes op de mouwboorden. Maar voorlopig draag ik de jurk zo! 

** Stof: De Stoffenkamer**

**Patroon : Ienemiene**

#hetkanookanders

 Volgens Instagram mocht ik 47 weken geleden mijn Silhoutte Cameo ontvangen. Voordien keek ik dagenlang filmpjes en voorbeelden van wat je ermee kon. Maar zou ik het voldoende gebruiken? Ik waagde het erop. 

Heel snel ging ik aan de slag, met behulp van Youtube-filmpjes, maar de Cameo bleef toch meestal in de kast. Echt ver ben ik er niet mee geraakt. Ik zag er tegenop om al die verschillende opties te testen en uit te zoeken hoe het programma eigenlijk werkt. 

Ondertussen bleef ik vol verbazing op facebook alle maaksels bestuderen. Was er nu maar eens iemand die mij alles gewoon kon tonen, Zo eens alle opties overlopen, dan zou het wel lukken...

Vorige week was het eindelijk zo ver ! Ik volgde bij Femma Westrem een éénmalige workshop; BASIS, perfect voor mij! Al wist ik hier en daar al iets, maar toch een goede uitleg kan nooit kwaad.

Een dolenthouiasme lesgeefster, legde de kneepje van het vak uit. Blijkbaar had zij ongeveer evenlang haar Cameo als mij, maar het was duidelijk wie al het meest had geoefend ! 

Gelukkig volgde ik een workshop, want YOUTUBE had toch niet alles correct aangeleerd, zo bleek. De echte tips en tricks krijg je daar toch niet te zien. 

Ik ging alvast naar huis met een eerste probeersel van meerkleurige stickers. De ene al met meer succes dan de andere. 

Eerste meerkleurige stickers

Vandaag mocht mijn Cameo nog een val stal, om hard te werken. Ik bedacht dat het beter zou zijn om toch wat te oefenen, anders is de workshop voor niets geweest. Het fluo-hesje van zoonlief werd verder gepimt, maar daar was de kleinste van het huis niet mee akkoord, dus ook haar hesje werd bekleefd met reflecterende flex.

Fluo hesje pimpen ²

Klaar voor een nieuw werkjaar. 

Mijn saaie agenda voor volgend jaar viel plots op, die werd ook aangepakt. Ik probeerde onmiddellijk ook uit hoe je nieuwe lettertypes moet toevoegen, want ik het programma zitten er niet echt veel mooie. Het meisje bleek niet zo makkelijk te traceren, de kleine pluisjes zien er niet zo goed uit. Maar ik ben tevreden voor een beginneling. 

Maar het allerbelangrijkste:  Ik maakte nieuwe labels !! Kaartjes om aan mijn zelfgemaakte spullen te bevestigen.

Ik leerde eindelijk hoe ik de flock nu moest snijden met de Cameo. Niet zoals ik het deed, dat was duidelijk. 

Wat een gemak nu. Ik legde mijn flock gewoonweg verkeerd op mijn snijmat, waardoor mijn mesje het extreem moeilijk had. Maar ook ik mocht alle kleine deeltjes puzzelen. Niet nodig, zo blijkt.  Gelukkig :-)

Dat er aan de voorkant een drager is bevestigd die ik niet gebruikte, had ik nog nooit bij stil gestaan. Dat het heel eenvoudig op te lossen is door de tekening te spiegelen, nog minder. 

Alleen al voor DIE tip, had ik de workshop gevolgd. Vanaf nu zullen de zotste dingen geflocked worden ! En zeggen dat ik al die jaren alles met de hand knipte.

#hetkangelukkigookanders